طبرى نقل كرده چنين آورده است : پيامبر خطاب به حاضران در منزل ابو طالب فرمود : « فأيّكم يوازرني على هذا الامر على أن يكون اخي و كذا و كذا » ؛ « 1 » اما آن‌چه در تاريخ طبرى آمده چنين است « فأيّكم يوازرني على هذا الامر على ان يكون اخي و وصييّ و خليفتي » محمد حسنين هيكل نيز در چاپ اول كتاب خود « حياة محمد » « 2 » حديث را به صورت كامل نقل كرده است ، ولى در چاپ دوم و چاپ‌هاى بعدى جمله‌ى « وصييّ و خيلفتي من بعدي » را از آن حذف كرده است ؛ از آن‌چه گفته شد به دست آمد كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در آغاز دعوت مردم به آيين اسلام و يكتاپرستى ، خلافت و امامت حضرت على عليه السّلام را مطرح كرده است ، بنابراين ، آغاز تفكّر تشيّع ، با آغاز ظهور اسلام همراه بوده است . نصوص مربوط به امامت امير المؤمنين عليه السّلام بسيار است كه دو مبحث امامت به تبيين آن‌ها خواهيم پرداخت . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و محبّت امير المؤمنين عليه السّلام همان‌گونه كه در بحث مربوط به اصطلاح شيعه يادآور شديم ، يكى از معانى آن محبّت و دوستى نسبت به خاندان رسالت ، به ويژه ، على بن ابى طالب عليه السّلام است . علاوه بر آيات و رواياتى كه بر محبّت و دوستى اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تأكيد مىكند ، احاديث بسيارى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در مورد لزوم محبّت نسبت به على عليه السّلام روايت شده است . تا آن‌جا كه محبت آن حضرت ملاك ايمان ، و بغض و عداوت نسبت به آن حضرت نشانه‌ى نفاق به شمار آمده است .

--> ( 1 ) . تفسير ابن كثير : 5 / 213 . ( 2 ) . چاپ اول آن در سال 1354 خورشيدى صورت گرفته است .